Kierunek ruchu jednostki względem dna (powierzchni Ziemi), wyznaczany przez odbiornik GNSS jako kierunek wektora przemieszczenia, mierzony względem północy geograficznej w zakresie 000°–360°.
Zdefiniowany system współrzędnych, względem którego określana jest pozycja. W nawigacji satelitarnej jest to najczęściej geodezyjny układ odniesienia (np. WGS-84), określający kształt i rozmiar Ziemi oraz położenie punktu zerowego.
Geometryczne miejsca punktów, w których może znajdować się jednostka na podstawie jednego pomiaru nawigacyjnego. Przecięcie co najmniej dwóch linii pozycyjnych wyznacza pozycję statku.
Pozycja określona w dwóch wymiarach: szerokości i długości geograficznej, wyznaczona przy użyciu minimum 3 satelitów (przy założonej wysokości anteny).
Pozycja określona w trzech wymiarach: szerokości, długości geograficznej oraz wysokości nad elipsoidą odniesienia, wyznaczona przy użyciu minimum 4 satelitów.
