SPOŁECZEŃSTWO OBYWATELSKIE, JEGO STRUKTURY, SPECYFIKA I BARIERY ROZWOJU.

W ujęciu Hegla społeczeństwo obywatelskie wynika z

z konieczności zaspokajania potrzeb jednostek – jest ono zorganizowaną formą życia społecznego, powstałą w wyniku działań podejmowanych przez jednostki kierujące się partykularnym interesem.

Struktura społeczeństwa obywatelskiego

1. Aktywni i świadomi obywatele 2. Aktywne wspólnoty lokalne 3. Organizacje pozarządowe (trzeci sektor) 4. Ruchy społeczne 5. Sieci społeczne i kapitał społeczny 6. Normy i wartości (kultura normatywna) 7. Pozycje społeczne i role

Społeczeństwo obywatelskie cechuje się kilkoma kluczowymi właściwościami

● Dobrowolność i autonomia ● Działalność niezorientowana na zysk (działanie nakierowane na wartość – Max Weber). ● Pluralizm ● Socjalizacja i kontrola władzy ● Dynamiczny charakter

Społeczeństwo obywatelskie a państwo

jest odrębne od państwa, które ma charakter uniwersalny i odpowiada za zaspokajanie potrzeb ogólnonarodowych. W przeciwieństwie do państwa, społeczeństwo obywatelskie koncentruje się na partykularnych interesach, lokalnych potrzebach i wartościach.

Bariery rozwoju społeczeństwa obywatelskiego

1. Problemy we współpracy z państwem 2. Braki finansowe 3. Niskie zaangażowanie społeczne 4. Instrumentalizacja trzeciego sektora 5. Nierówności społeczne 6. Brak zaufania społecznego 7. Konserwatyzm i inercja kulturowa

Bariery rozwoju społeczeństwa obywatelskiego cd.

8. Brak kompetencji kulturowych i społecznych 9. Filtry innowacji 10. Rozluźnienie więzi społecznych 11. Uprzedmiotowienie jednostek 12. Ryzyko nowoczesności