polityka medialna

model europejski mainstream

sredni pararelizm, wyzsza profesjonalizacja, mieszany wplyw polityki i rynku (np. czechy, slowacja)

model skandynawski

wysoka profesjonalizacja, niski pararelizm, pnstwo placi dotacje przeciw updkom mnijszych mediow np. gazt (np. szwcja i tam dziennikarze zajmuja sie tworzeniem tresci do telewizji - sa niezalezni, maja szeroka dostepnosc i obowiazek roznorodnosci tresci)

model poludniowo-wschodnioerupejski

wysoki pararelizm polityczny, slaba profesjonalizacja, silna rola państwa (np. bulgaria, rumunia)

model liberalno-hybrydowy

czesciowa wolnosc rynkowa, czesciowa kontrola panstwa, sredni pararelizm polityczny (medka prywatne dominuja, ale publicznymi zarzadza panstwo) (np. polska)

model mediow upolitycznionych

silny pararelizm, niska niezaleznosc, niski profesjonalizm (np. wegry)

model w fazie przejscia do demokracji

reformy, niestabilnosc, mieszane cechy, korupcja w mediach, cenzura (np. wczesne fazy ukrainy)

model autorytarny

kontrola panstwa, propaganda, media narzedziem wladzy, silna cenzura, niski profesjonalizm (korea płn)

model liberalny

silny rynek medialny, niski pararelizm, wysoka, profesjonalizacja, minimalna rola panstwa (USA, irlandia, kanada)

model spolaryzowanego pluralizmu

wysoki pararelizm polityczny, niska cyrkulacja prasy, niska profesjonalizacja, silna rola panstwa (wlochy, francja, hiszpania, portugalia)

model demokratycznego korporacjonalizmu

wysoka cyrkulacja prasy, sredni pararelizm, silna profesjonalizacja, silne PSB i subsydia (np. belgia, niemcy)