Moja lekcja

buforowanie

przemyślane komentarze przed pytaniem, żeby nie zadawać serii pytań

cele terapii

ustalone we współpracy z klientem; muszą być zgodne z klientem; muszą być istotne i realne do osiągnięcia

czas trwania terapii

standardowo 50 min, powinny się zaczynać i kończyć o czasie, chyba że jest kryzys

depresja

uczucie zranienia lub utraty, które jest tłumione, nieuzewnętrzniane lub nie podlega analizowaniu i przetwarzaniu

dopasowanie

dostosowanie swojego sposoby komunikacji do stylu komunikacji klienta

dystansowanie się wobec własnego ego

unikaj przejmowania zbyt dużej odpowiedzialności czy winy za klienta; on jest odpowiedzialny za swoje działania

emocjonalne zaangażowanie

identyfikuj uczucia klienta oraz własne emocje, które przez cały czas powinny pozostać w centrum uwagi

empatia

przekazuj klientowi, to jak odbierasz jego stan emocjonalny

frustracja

niezdolność do zaspokojenia osobistych pragnień/potrzeb

generalizacja

Zidentyfikuj wszystkie pozytywne i negatywne tendencje oraz reakcje klienta; Poprzyj swoje spostrzeżenia i uogólnienia przykładami konkretnych zdarzeń

Granice

rozmowa skoncentrowana na kliencie; dotyczyć ma ustalonych celów i potrzeb klienta; kontakt z klientem nie wykraczać może za granice terapii

interpretacja

przekazywanie klientowi swojego zdania czy wrażenia związanego z omawianymi zdarzeniami

Kierowanie przeciwprzeniesieniem

przenosimy swoje emocje na klienta; autorefleksja, superwizja

klaryfikacja

prosimy klienta o wyjaśnienie wszystkich kwestii, których nie rozumiemy "co masz na myśli mówiąc..."

Konfrontacja

rozbieżność albo niewiarygodne fragmenty wypowiedzi i odniesienie się do nich; starać się zachęcić klienta do wyjaśnienia sprzeczności

kontakt osobisty

nie możemy mieć kontaktu osobistego z klientami

kontakt początkowy

poinformować klienta o swoich kompetencjach; klient powinien zapoznać się z regulaminem; klient powinien podpisać formularz zgody na leczenie

krótkie reakcje werbalne

dyskretne, kontynuowanie lub przyspieszenie procesu komunikacji

lęk

przewidywanie utraty lub zranienia; poczucie zagrożenia fizycznego lub emocjonalnego bezpieczeństwa

monitorowanie własnych emocji

musimy być świadomi własnych emocji, uczuć wobec klienta oraz omawianych tematów

niewerbalna uważność

obserwować mowę ciała swojego klienta; utrzymuj kontakt wzrokowy, wyraz twarzy, kiwnięcia głową

normalizowanie

zapenienie klienta, że jego trudności, stany czy sposób radzenia nie są czymś nietypowym czy patologicznym w świetle okoliczności, w jakich się znajduje

obiektywność

nie możemy kierować się emocjami, nasz profesjonalny punkt widzenia może ułatwić dostrzeżenie czegoś klientowi

obserwacja sygnałów

uwaga na zachowania werbalne oraz niewerbalne; uwaga na przekazy spójne oraz niespójne

odpowiedzialność za czas spędzony z klientem

punktualność; efektywnie wykorzystaj limitowany czas terapii

odwrócone odzwierciedlenie

prośba do klienta, aby powtórzył wypowiedź terapeuty, żeby zweryfikować czy zrozumiał sens i ewentualnie żeby go skorygować

odzwierciedlenie/parafraza

werbalizowanie klientowi twojego odbioru jego wypowiedzi, aby pokazać własną uważność oraz skłonić go do korekty, jeśli uzna nasz odbiór na błędny

ogniskowanie uwagi

podsumuj wszystkie wątki, które zostały poruszone podczas terapii, selekcjonując je przy tym według ich znaczenia; czyli ułożenie problemów według ich znaczenia, żeby wiedzieć co jest najważniejsze

perspektywa

trzeba być obiektywnym, gdy dzielisz się swoimi uczuciami z klientem

poczucie winy

poczucie, że własne emocje są niemożliwe do zaakceptowania

podsumowanie

przedstawienie klientowi, w jaki sposób zrozumiałeś jego wypowiedź - okazanie uważności; podsumowanie może obejmować kilka sesji lub wątków

podważanie

identyfikacja sprzeczności/niespójności - poproś o identyfikację

porada

sformułowana w oparciu o całokształt informacji uzyskanych od klienta; porady w formie rekomendacji nie nakazów

porozumienie

bezpieczna relacja oparta na zaufaniu

postawa nieoceniająca

monitorować i kontrolować swoje tendencje do bycia stronniczym; bycie otwartym na perspektywę klienta

poszanowanie granic klienta

możemy wyrażać swoje opinie, ale to klient decyduje o np. celach, temacie rozmowy itp

poufność

no poufność xd

powracanie

odnoszenie się, w rozmowie do określonego fragmentu wypowiedzi klienta "wspomniałeś..."

powtarzanie pytania

jeśli klient ma trudności z udzieleniem odpowiedzi, bądź nie odnosi sie do istoty pytania

poznawanie własnej perspektywy

musimy być świadomi własnych emocji i uczuć

pozytywne nastawienie do klienta

podkreślać wartość oraz zalety klienta

prezentowany problem

wstępny problem, który zgłasza klient

prośby o potwierdzenie o charakterze otwartym

pytania sformułowane w sposób, który sugeruje, że istnieją jeszcze dodatkowe (nieokreślone) informacje "co jeszcze zrobiłeś?"

prośby o potwierdzenie o charakterze zamkniętym

pytania sformułowane w sposób, który sugeruje, że istnieją jeszcze dodatkowe określone informacje "i potem wypiłeś piwo?"

przeformułowanie

wskazanie na możliwość odmiennej, alternatywnej - pozytywnej interpretacji neutralnych bądź negatywnych zdarzeń

przerwy

cierpliwe pozostawienie klientowi i samemu sobie przestrzeni na myśli i uczucia

radzenie sobie z ciszą

bądź cierpliwy; "mamy dużo czasu" "co teraz myślisz i czujesz"

rozpoczynanie od etapu na którym znajduje się klient

zrozumieć, na jakim etapie poznawczy i emocjonalnym znajduje się klient, i dostosować się do niego

siła

poczucie osobistej pewności i solidności

smutek

adekwatna ekspresja emocjonalna związana z przeżytym zranieniem lub utratą

specyficzność

prośba do klienta o doprecyzowanie za pomocą konkretnych przykładów z realnego życia nadmiernie zgeneralizowanych wypowiedzi

streszczenie

rozpoczynanie sesji od nawiązania do tematyki ostatniego spotkania

szczęście

uczucie osobistej satysfakcji oraz zadowolenia, wynikające ze spełnienia własnych potrzeb, pragnień czy oczekiwań

udzielanie porad - etapy

1. Zidentyfikuj problem klienta 2. zidentyfikuje cel klienta 3. omów potencjalne rozwiązania 4. przedstaw swoje zalecenia

ukryte problemy

problemy ujawnione przez klienta po zaprezentowaniu przez niego problemu początkowego

uzupełnianie informacji

dopytywanie o dodatkowe informacje (szczegóły)

walidacja

zapewnienie klienta, że jego emocje, myśli oraz działania są adekwatne do wyjątkowej sytuacji, w której się aktualnie znajduje

zachęcanie klienta do mówienia

krótkie werbalne lub niewerbalne zachowania sygnalizujące zachętę do rozwinięcia tematu

złość

początkowa reakcja emocjonalna na zranienie lub utratę