przedstawiciel hiszpańskiej szkoły neoscholastycznej; w Relectiones Theologicae (1532) argumentował, że poganie mają prawo do suwerenności, a wojna musi być prowadzona z umiarkowaniem i proporcjonalnością.
przedstawiciel hiszpańskiej szkoły neoscholastycznej; w De legibus (1612) uznał prawo narodów za pozytywne, oparte na zgodzie narodów, i podkreślał solidarność ludzkości jako naturalnej społeczności.
W De iure belli (1589) oddzielił prawo od teologii, systematyzując zagadnienia prawa wojny i wprowadzając koncepcję rozstrzygania sporów środkami pokojowymi.
„ojciec prawa narodów”; w De iure belli ac pacis (1625) sformułował podstawy nowożytnego prawa międzynarodowego, wprowadzając podział na prawo naturalne i pozytywne oraz koncepcję wolności mórz (Mare liberum).